Amfiteatri i Durrësit
Amfiteatri romak i Durrësit, për 15 000–20 000 spektatorë, i zbuluar rastësisht në vitin 1966.
Në mes të Durrësit, vetëm pak metra larg detit, në vitin 1966 u gjet një amfiteatër romak. E zbuloi rastësisht arkeologu shqiptar Vangjel Toçi.[1]
Amfiteatri ka formë eliptike, rreth 136 metra në diametër, dhe shkallët e tij ngriheshin deri në 20 metra lartësi. Mbante 15 000 deri në 20 000 spektatorë.[2] Agjencia Kombëtare e Turizmit e daton në fillim të shekullit II, në kohën e perandorit Trajan.[1] Dosja që Shqipëria i paraqiti UNESCO-s në vitin 1996 e vendos ndërtimin në fillim të shekullit I.[2]
Aty zhvilloheshin ndeshje gladiatorësh dhe shfaqje publike deri në shekullin IV.[1] Më vonë, në njërën prej galerive u ndërtua një kishëz e krishterë, me afreske dhe mozaikë.[1][3] Për kohën e saj burimet ndryshojnë: agjencia e turizmit e vendos në shekujt V–VI,[3] ndërsa dosja e UNESCO-s flet për një kishëz bizantine të shekullit X.[2]
Që nga 11 tetori 1996, amfiteatri është në listën paraprake të Shqipërisë për Trashëgiminë Botërore të UNESCO-s, ku përshkruhet si amfiteatri më i madh dhe më i rëndësishëm i Ballkanit. Në atë kohë ishte zbuluar vetëm rreth gjysma e tij.[2]